تبلیغات
انتظار فرج - امام نهم
انتظار فرج
لا شرقیه لا غربیه (جمهوریه اسلامیه)

امام نهم

نوشته شده در تاریخ : شنبه 23 آبان 1388   11:40 ق.ظ

در مورد شهادت امام جواد (علیه السلام) از برخى روایات برمى آید كه آن حضرت به دست همسرش، ام الفضل دختر مأمون، و به اشاره معتصم مسموم شد. ولى روایتى دیگر مى گوید: بعد از آنكه معتصم امام (علیه السلام) را به بغداد فراخواند، بوسیله شخصى به نام «اشناس» شربتى از پرتقال براى امام فرستاد و اشناس با اصرار شربت را به امام خورانید و بدین وسیله او را مسموم كرد. و در روایت دیگرى آمده است كه امام را به منزل یكى از وزراى معتصم دعوت كردند و غذاى مسموم به آن حضرت خوراندند و او را به شهادت رساندند. مرحوم علامه شیخ محمد حسین مظفر در خصوص شهادت امام جواد چنین آورده است:

پس از آنكه معتصم نتوانست فضل و كرامات امام جواد را از بین ببرد و موقعیت او را نزد مردم پائین آورد، كینه حضرت را به دل گرفت. حضرت را مدتى زندانى كرد و آنگاه كه تصمیم به قتل امام گرفت او را از زندان درآورد و به همسر او ام الفضل زهرى داد و از او خواست آن را به امام بخوراند و او چنین كرد

امام (علیه السلام) در حالى كه بیش از بیست وپنج بهار از عمر مباركش نگذشته بود به دست معتصم عباسى و همدستى ام الفضل مسموم شد و به شهادت رسید. حضرت را در قبرستان قریش كنار جدش موسى بن جعفر (علیه السلام) به خاك سپردند. شیخ بهایى درباره همجوارى این دو مرقد اشعار زیبایى سروده است:

ایا قاصد الزوراء عرّج الى الغربى من تلك المغانى

و نعلیك اخلعن و اسجد خضوعاً اذا لاحت لدیك قبّتانى

فتحتهما لعمرك نار موسى و نور محمد متقربانى

ـ اى كسى كه آهنگ بغداد كرده اى، به سوى غرب این شهر توجه و میل كن

ـ و هنگامن كه دو گنبد طلایى نمایان شد كفشهایت را در آور و به علامت خضوع سجده كن

كه زیر این دو گنبد نار (آتش) موسى و نور محمد همجوار است

امام جواد (علیه السلام) فرمود: كسى كه بر مركب صبر بنشیند به مقصد پیروزى خواهد رسید. و هر كس كار زشتى را نیكو شمارد در آن شریك است. و فرمود: روز اجراى عدالت درباره ظالم سخت تر است از روز ستمكارى ظالم بر مظلوم و فرمود: ستمكار و كمك كننده به او و راضى به عمل او شریك یكدیگرندو از سخنان اوست كه فرمود: نعمت خداوند، بر بنده هنگامى فراوان شود كه كمك بسیار بر مردم كند. و نیكوكاران بیش از نیازمندان به انجام كار نیك نیاز دارند

و نیز فرمود: كسى كه گوش جان به سخن گوینده اى دهد، مثل آن است كه او را بندگى كرده است، پس اگر گوینده از خدا بگوید، بندگى خدا كرده و اگر از شیطان بگوید، بندگى شیطان كرده است

و فرمود: ثلاث یبلغن بالعبد رضوان الله تعالى: كثرة الاستغفار و لین الجانب و كثرة الصدقة; سه چیز است كه انسان را به رضوان خداوند تعالى مى رساند: استغفار زیاد، خوشرویى و خوش برخوردى با مردم و زیاد صدقه دادن.و نیز فرمود: سه چیز در هر كس باشد پشیمان نمى شود: اجتناب از عجله، مشورت با خِبره و توكل به پروردگار در هنگام تصمیم بر كار.و فرمود :

من عمل على غیر علم افسد اكثر مما یصلح; هر كس بدون دانش وآگاهى دست به كارى بزند فساد كارش بیش از اصلاح باشد.

شخصى از امام جواد (علیه السلام) تقاضا كرد او را در جمله اى كوتاه نصیحتى جامع فرماید. امام فرمود: صُن نفسك عن عار العاجلة و نار الاجلة; خود را از كارهایى كه موجب ننگ در دنیا و عذاب در آخرت مى شود حفظ كن

و فرمود: مؤمن به سه خصلت نیازمند است: توفیق الهى، پندپذیرى از خویش و پذیرش از كسى كه پندش مى دهد. نیازها با امید برآورده مى شوند وبا قضایى الهى فرود مى آیند و تندرستى بهترین بخشش الهى است.و نیز فرمود: تأخیر در توبه, فریب خوردگى است وتعلل بسیار، سرگردانى در پى دارد و بهانه آوردن در برابر خدا، هلاكت به دنبال دارد و پافشارى بر گناه, تحقق مكر خداوندى در مورد خویش است و تنها زیانكارانند كه مكر خداوندى را در مورد خویش محقق مى بینند.

ونیز از آن حضرت روایت شده است كه على (علیه السلام) به ابوذر فرمود: تو به خاطر خدا خشمگین شدى، پس به همان كسى كه به خاطر رضاى او خشمگین شدى امید داشته باش. این مردم به خاطر دنیایشان از تو ترسیدند و تو براى دینت از آنها ترسیدى. به خدا سوگند اگر آسمانها و زمین بر بنده اى بسته شوند و او تقوا پیشه كند، خداوند بر او راه را خواهد گشود. جز با حق انس مگیر و جز از باطل از چیزى مهراس.

(علیه السلام) چراغ عالم افروز تقوى و احسان جواد الائمه

هر عشقى از بطن عشقى زاده مى شود، هر نورى از بطن نورى، و جلوه نور هرگز ره به خاموشى نمى برد. نور هماره، دلیل راه است و چه دلیلى زیباتر از نورانیتِ نور وجودش، و نور در بطن خود وجودى عظیم دارد كه بر عالمیان رحمت افاضه مى كند و عاشقان را به سراى دوست رهنمون مى شود.

با آمدن هر امامى، امّت را رحمتى از خداوند فرا مى رسد و امروز «جواد الائمه (علیه السلام)» چراغ عالم افروز تقوى و احسان، بر عرصه جهان قدم مى نهد.گوئى كه تمام كائنات به وجود او حسرت مى برند، ملائك صف بسته اند، آسمان نظاره گر حادثه اى عظیم است. نسیم صبح جمعه دهم رجب سال 195 هجرى مىوزد و شطى دوباره، در راهبرى عاشقان ولایت گشوده مى شود، حیاتى سراسر بخشش و كرامت، جهان را در بر مى گیرد.

امامت اقیانوس مواج نور است در بستر حیات، امتداد انوار هدایت الهى است بر گستره وجود و جوادالائمّه (علیه السلام) این جوانترین امام هادى امت محمّد (صلى الله علیه وآله وسلم) اكنون پا به عرصه وجود مى نهد تا آستان شریفش پناهى باشد براى عاشقان ولایت.

اندیشه ولایى شیعى و قرب و احسان اهل بیت معظم رسول الله (صلى الله علیه وآله وسلم) خود جلوه اى از اشراق انوار هدایت بر طالبان كمال است. چه اینكه نور از درون نور آمده است و بدیشان منازل معرفت الهى، گشوده مى شود و به وجودِ جود عظیمِ ایشان است كه بركات نازل مى شود، ایشان سراسر علم الهى اند.

حضرت رضا (علیه السلام) در سخنان كوتاهى خطاب به شیعیان پس از ولادت فرزندشان مى فرمایند: «خداوند فرزندى نصیبم كرد كه همچون موسى بن عمران شكافنده دریاهاست و مادرش بسان مادر عیسى پاك و مقدس است ولى او به ظلم كشته مى شود بطوریكه فرشتگان آسمان بر او مى گریند و خداوند بر دشمن او و هر كس كه به او ستم نماید، غضب مى كند وبه عذابى دردناك گرفتار مى سازد.

آرى آن خورشید درخشان امامت كه سایه جودش بر وجود عیان بود، با اینكه در هفت سالگى پس از شهادت پدرش به امامت مى رسد امّا تمام خصوصیّات امام را داراست و او جوانترین امام اهل بیت معظم رسول الله(صلی الله علیه واله وسلم) است كه در عرصه هاى مختلف اجتماع ظاهر مى شود و در صحنه علم و عمل و مبارزه با دشمنان رسول ال(صلی الله علیه واله وسلم) له بر همه پیشى مى گیرد و آنانكه در صددند بر وى تهمت «صغر» سن بزنند هماره ناكام از میدان مبارزات علمى بیرون مى آیند.

زمینه سازى براى امامت حضرت جواد (علیه السلام) ظاهراً از زمان امام صادق (علیه السلام) آغاز شده بود. ابو بصیر از اصحاب امام صادق (علیه السلام) مى گوید: بر آن حضرت وارد شدم در حالى كه پسر پنج ساله اى دست مرا گرفته بود پس امام فرمود: چگونه خواهید بود زمانى كه همانند این پسر حجت خدا بر شما گردد

امام رضا (علیه السلام) نیز گاه، شیعیان را به این مسأله مهم توجه داده است: از ابو نصر بزنطى نقل شده است كه:من و صفوان ابن یمینى بر امام رضا (علیه السلام) وارد شدیم در حالى كه ابو جعفر, امام جواد (علیه السلام) كه سه سال سن داشت، ایستاده بود، ما عرض كردیم: فدایت گردیم، اگر پناه بر خدا، اتفاقى بیفتد، بعد از شما چه كسى امام است؟ حضرت فرمود: همین پسرم و با دست به ابو جعفر (علیه السلام) اشاره كرد. ما عرض كردیم: با اینكه او در این سن و سال است؟ حضرت فرمود: آرى در همین سن، خداى تبارك و تعالى به حضرت عیسى با این كه دو ساله بود احتجاج فرمود

با این همه، ظهور فرقه هاى شیعه و اعتقاد به توقف امامت بر حضرت كاظم (علیه السلام) یا امامت احمد بن موسى، نشانه و نمونه آشوب فكرى و عقیدتى است, اما حضور پر صلابت امام (علیه السلام) در عرصه هاى فكرى و دینى و حقیقت وجود نورانى آن حضرت، بر تردید و توطئه استیلا یافت و شیعیان در سایه سار قامتِ ملكوتى آن حضرت به آرامش دوباره دست یافتند



نوشته شده توسط:شهرام حویزه نژاد



 

تصویر ثابت